สัดส่วนของเวลากับความสมบุรณ์แบบ

ไม่ได้เขียนมานานมากแล้ว

เพราะหลังๆมานี้ เริ่มปล่อยวาง เฉยๆไปซะหมด
(เลยไม่ค่อยมีเรื่องมาบ่น :D)

ทั้งช่วงนี้งานก็เยอะแยะอัดแน่นไปหมด ทั้งที่คิดว่าเทอมสุดท้ายนี้ขยันสุดๆแล้วก็เถอะ นี่แสดงว่างานเยอะจริงๆนะ

อาจารย์ก็บอกนี่แหละเป็นสิ่งที่ดี สำคัญต่ออนาคต ให้ฝึกทำ ฝึกคิด
พออะไรๆก็ดี อะไรๆก็สำคัญหมด ก็เลยต้องทำเยอะ ต้องคิดแยะ
โดยเฉพาะที่่เกี่ยวกับงานเขียน พวก research paper หรือ แนว academic paper ที่ต้องอ่านและหาข้อมูลเยอะ วิเคราะห์ให้แตก ไม่งั้นก็จะเขียนแบบดีๆไม่ได้ ซึ่งก็ถ้าเวลามีเยอะนะ

เพราะฉะนั้นถ้ามีเวลาน้อย ก็จะทำงานแบบที่ดีที่สุด ณ เวลาอันจำกัดนั้น
ซึ่งถ้าจำกัดมากก็จะทำงานได้ไม่ดีเท่าไหร่ บางที่ส่งงานไปก็ยังรู้สึกว่า ไม่อยากส่งเลยให้ตายสิ!

แต่ด้วยความที่ตอนนี้ยังเป็นปุถุชน คนธรรมดาและนักศึกษาที่มีคะแนนเป็นเครื่องค้ำคออยู่ แถมยังใจไม่แน่พอที่จะทำเป็นว่า งานไม่ดี สู้ไม่ส่งดีกว่า ถึงอยากจะทำอย่างนั้นใจจะขาดก็เถอะ

ถ้าปล่อยวางได้ทุกสิ่ง ทั้งคะแนน เกรด ตัว F หรือตัว U และเรื่องที่จะเรียนจบหรือไม่จบได้แล้ว ก็อยากลองทำอย่างนั้นดูซักครั้ง

มันต้องแหกคอกซักครั้งนะ...